Vrouwenbond

Gereformeerde Gemeenten

Jubileum vrouwenvereniging 'Lydia' in Zwijndrecht

Wanneer onze - toen Christelijke Gereformeerde - vrouwenvereniging is opgericht, is onbekend. In de notulen van de kerkenraadsvergadering van 19 juni 1918 komt de naaikrans ‘Lydia’ voor het eerst ter sprake. In 1919 worden ten behoeve van de kerk gordijnen, een tafelkleed en twee kussens gemaakt. Ook naait men in die jaren flanellen dubbele borstrokken voor de tuinders, en schorten voor de huisvrouwen. Sokken, truien en hemden worden gebreid. Deze kleding wordt in december, samen met een stuk vlees, door de diakenen naar de armen van de gemeente gebracht.

Als het winter is, vergadert men niet ’s avonds, maar ’s middags, in de ‘consistoriekamer’ van de kerk. Het is een arme tijd en de verenigingen moeten lokaalhuur betalen aan de kerk, maar omdat de naaivereniging ‘geheel een werk van barmhartigheid is, gaat het alzoo niet om die te laten betalen’. In later jaren wordt de tijd wat beter. Zelfgemaakte truien en sokken, jurkjes, lakens en slopen worden gemaakt en verkocht ten bate van de armen en de kerk.

De scheuring in 1965 trekt diepe sporen, ook in het verenigingsleven. In 1973 sluit de vrouwenvereniging zich aan bij de Landelijke Bond van Meisjes- en Vrouwenverenigingen van de Gereformeerde Gemeenten. Vanaf dat jaar trekken bestuur en leden trouw naar vele door de Vrouwenbond georganiseerde dagen en avonden.

Honderd jaren zijn voorbij gegaan. Dr. C. van den Berg schreef daarover het boek: ‘Eben-Haëzer - d’ oude dagen overdacht’. Daarin wordt ook de geschiedenis van onze vrouwenvereniging verhaald.

Op 28 november jongstleden overdacht ds. H.E.P. Fortuijn in een kerkdienst Gods trouwe zorg over de Zwijndrechtse gemeente. En het is tot op de dag van vandaag: ‘Eben-Haëzer!’